Granice to nie ograniczenie wolności dziecka — to ramy, które pomagają mu porządkować świat, lepiej rozumieć siebie i innych. Dzięki jasnym zasadom dziecko wie, czego się spodziewać, co jest akceptowalne, a co nie – i to właśnie obniża napięcie, buduje zaufanie i poczucie bezpieczeństwa.

Wyznaczanie granic nie musi być sztywne ani surowe. Kluczem jest empatia – zrozumienie emocji dziecka, rozmowa, szacunek. Granice wyznaczane z miłością i spokojem uczą odpowiedzialności za własne decyzje, a jednocześnie pokazują, że świat dorosłych jest przewidywalny i godny zaufania.

Dzieci potrzebują dorosłych, którzy potrafią powiedzieć „nie” z czułością i „tak” z rozwagą.

Więcej inspiracji i wskazówek dotyczących stawiania granic można znaleźć w literaturze dostępnej w naszej przedszkolnej biblioteczce. Zachęcamy do korzystania

Link do Biblioteki Pod Słonkiem: https://share.google/d1sJtYqYLB3FvnV6V

Źródło: Mariola Rytel – psycholog, pedagog specjalny